نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟ 
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟ 
ولی بسیار مشتاقم، که از خاک گلویم سوتکی سازد. 
گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش 
و او یکریز وپی درپی، 
دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد، 
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد. 
بدین سان بشکند درمن، سکوت مرگبارم را.

نهادم ياد او را با دل خود روبرو امشب شکست زندگى را شرح دادم بهر او امشب
سخن از نااميديها و عشق بىثمر ميرفت ز مرگ و نيستى بد بزم ما را گفتگو امشب
ز غم خاموش کردم شمع را پروانه را راندم به تنهائى نشستم در عزاى آرزو امشب
مده پندم به صبرايدوست زين بيش ازغم هجرت حديث صبر و ما شدصحبت سنگ و سبو امشب
بدستم يادگارش نامه او بود آنرا هم به آب ديدگان دادم ز حسرت شستشو امشب
بطور عشق خواهم رفت بهر شکوه از دستش ز خون دل در اين ره بايدم کردن وضو امشب
شفيقى زندگانى شوره زار پرفريبى بود فريبش را مخور ديگر از آن پرتاب رو امشب